15 اکتبر 2024- هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بدرفتاری در دوران کودکی با ابتلا به چاقی و دیابت نوع 2 (T2D) در بزرگسالی است و اینکه آیا چاقی واسطه ی دیابت نوع 2 است یا خیر.
در این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر با استفاده از داده‌های بیوبانک بریتانیا، از شرکت‌کنندگان خواسته شد در پاسخ به یک پرسشنامه، بدرفتاری هایی را که در دوران کودکی تجربه کرده بودند، به یاد آوردند. رگرسیون خطی، رگرسیون لجستیک، و مدل‌های خطر متناسب کاکس برای بررسی ارتباط با شاخص توده بدنی (BMI)، چاقی، و دیابت نوع 2، تنظیم شده برای عوامل اجتماعی جمعیت‌شناختی، استفاده شد. از تجزیه و تحلیل دکامپوزیشن برای بررسی میزان نسبت دادن خطر اضافه ی T2D به BMI استفاده شد.
از 153601 شرکت‌کننده‌ای که سؤالات بدرفتاری دوران کودکی را تکمیل کردند، یک سوم نوعی از بدرفتاری را تجربه کرده بودند. شیوع بالاتر چاقی و بروزT2D در بزرگسالی با افزایش تعداد انواع بدرفتاری گزارش شده در دوران کودکی مرتبط بود. افرادی که بیش از 3 نوع بدرفتاری را در دوران کودکی تجربه کرده بودند، در معرض خطر بیشتری برای چاقی(نسبت شانس= 1.55، 95%فاصله اطمینان: 1.47 تا 1.63)؛ و ابتلا به دیابت نوع 2(نسبت خطر= 1.65، 95%فاصله اطمینان: 1.52 تا 1.80) بودند.
با در نظر گرفتن رابطه ی علت و معلولی، خطر اضافه ی ابتلا به دیابت نوع 2 در میان کسانی که بدرفتاری را گزارش کردند، در مقایسه با شرکت کنندگانی با شاخص توده ی بدنی مشابه که مورد بدرفتاری قرار نگرفته بودند، تا 39٪ کاهش یافت.
محققان نتیجه گیری کردند: افرادی که بدرفتاری را در دوران کودکی تجربه کرده اند، در بزرگسالی بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 هستند که تا حدی به دلیل چاقی می باشد.
منبع:
https://www.nature.com/articles/s41366-024-01652-x